Er is sprake van een medische fout?

Elk gebeuren waarbij de afloop onzeker is kan vanzelfsprekend ofwel goed ofwel verkeerd uitpakken. Dit geldt ook voor elke medische behandeling, ingreep of operatie. Omdat het niet voor 100% voorspelbaar is hoe een lichaam reageert, kan een medicus niet instaan voor een te behalen resultaat en dit niet garanderen. Dit betekent dat als een behandelwijze, zoals het voorschrijven van een bepaald medicijn, of het verrichten van een operatie, als bijvoorbeeld het weghalen van een abces, geen gunstig resultaat heeft (het medicijn heeft geen uitwerking, het abces keert terug), de behandelend medicus niet louter en alleen op grond daarvan kan worden aangesproken. Evenmin als een advocaat bij verlies van een procedure op zichzelf hiervoor aansprakelijk kan worden geacht, ook al leek de gunstige uitkomst voor zijn cliŽnt nog zo zeker.

Als de arts naar beste kunnen en in overeenstemming met hetgeen men bij de huidige stand van de wetenschap van de betreffende arts mag verwachten heeft gehandeld is er geen sprake van een medische fout. Als een bepaald risico (dat zoals gezegd onvermijdelijk aanwezig is bij vrijwel elk medisch handelen) zich verwezenlijkt is dit, hoe triest en wellicht onoverkomelijk voor de betrokken patiŽnt en zijn naasten ook, niet iets dat op zichzelf een arts verweten zou kunnen worden. Dit lijkt nogal vanzelfsprekend, maar wie het niet treft heeft gemakkelijk praten. Wie het zelf overkomt of in zijn directe omgeving iemand treft die ten gevolge van een operatie die er aanvankelijk goed uitzag voor de rest van zijn leven invalide zal blijven, zal begrijpelijkerwijs emotioneel reageren en deze realiteit wellicht mogelijk uit het oog verliezen. Het is dan in eerste instantie de taak van de advocaat (waarover hierna meer) om hierop te wijzen.

Wanneer is er dan wel sprake van een medische fout? Hiervan kan gesproken worden indien redelijkerwijs van de betrokken arts verwacht had mogen worden dat hij met inachtneming van de ervaring en kennis waarover hij beschikt (of behoort te beschikken) de betrokken behandeling of ingreep anders had behoren uit te voeren.

Deze grens is niet altijd geheel duidelijk en de lijn tussen wat nog wel als aanvaardbaar optreden moet worden beschouwd en wat niet is is niet altijd eenvoudig te trekken. Of er sprake is van een medische fout zal, nadat betrokkenen of naasten (soms nabestaanden) het vermoeden hebben geuit, in eerste instantie beoordeeld dienen te worden door de advocaat. Deze zal hiertoe veelal een medisch adviseur inschakelen om de medische aspecten te beoordelen. Vervolgens zal de advocaat kunnen beoordelen of er inderdaad sprake is van een medische fout waarvoor de behandelend arts, kliniek of ziekenhuis aansprakelijk is.

Welke schade komt voor vergoeding in aanmerking?

De schade die vergoed dient te worden kan worden onderscheiden in materiŽle en immateriŽle schade. Wat de eerste betreft is vooral de inkomensschade belangrijk: indien een medische fout tot arbeidsongeschiktheid heeft geleid dient de veroorzaker deze inkomensschade te vergoeden, waarbij het om (zeer) aanzienlijke bedragen kan gaan. Daarnaast behoren alle overige kosten, zoals voor huishoudelijke hulp, opvang en ook de kosten die gemaakt moeten worden omdat men niet zelf meer onderhoud kan verzorgen, alsmede kosten voor juridische bijstand.

Onder immateriŽle schade wordt verstaan het aangerichte leed en gederfde levensvreugde.

^ top



VAN DER GOEN advocaten
Postbus 318
3760 AH Soest
Vredehofstraat 15
Tel: 035 601 50 80
Fax: 035 602 43 45
E-mail: info@vandergoen.nl
site by Emazing